عکس گرفتهاید؟ با اپلیکیشن Rockby فوراً سنگها را شناسایی کنید
باز کردن اپتوضیحات
استخوان فسیلشده بقایای اسکلتی (یا بخشهایی از آن) از موجودات زنده باستانی است که از طریق فرآیندهای زمینشناسی به سنگ تبدیل شدهاند. این فرآیند شامل جایگزینی مواد آلی و معدنی اصلی استخوان با مواد معدنی دیگر از محلولهای آب زیرزمینی است. ظاهر استخوان فسیلشده میتواند بسیار متنوع باشد و به نوع موجود زنده، سن فسیل، و ترکیب شیمیایی رسوباتی که در آن دفن شده است، بستگی دارد. معمولاً دارای بافت متخلخل و ساختار داخلی استخوانی است که حتی پس از کانیسازی نیز قابل تشخیص است. رنگ آن نیز میتواند از سفید، خاکستری، قهوهای، سیاه تا قرمز و آبی متغیر باشد.
نحوه شناسایی
- رنگ
- بسیار متغیر، از سفید، خاکستری، قهوهای، سیاه تا قرمز، زرد، آبی و سبز، بسته به مواد معدنی جایگزینکننده و ناخالصیها.
- جلا
- معمولاً مات تا کدر، گاهی اوقات مومی یا شیشهای در سطوح شکستگی تازه، بسته به نوع کانیسازی.
- بافت
- معمولاً متخلخل، بافت استخوانی مشخص (مانند کانالهای هاورس، سلولهای استخوانی) که ممکن است با چشم غیرمسلح یا زیر میکروسکوپ قابل مشاهده باشد. سطح خارجی ممکن است صاف، خشن یا دارای الگوهای خاص باشد.
- شکل بلور
- فاقد شکل بلوری مشخص، زیرا ساختار اصلی استخوان را حفظ میکند. کانیهای جایگزینکننده ممکن است بلورهای میکروسکوپی تشکیل دهند.
- رخ
- فاقد کلیواژ واقعی، شکستگی آن نامنظم یا صدفی است.
- محیط زمینشناسی
- در محیطهای رسوبی مختلف یافت میشود، از جمله رسوبات رودخانهای، دریاچهای، دلتایی، دریایی کمعمق، و گاهی در غارها یا رسوبات آتشفشانی. دفن سریع در رسوبات ریزدانه (مانند گل، ماسه ریز) که از اکسیژن و تجزیه محافظت میکند، برای فسیلشدگی ضروری است.
حقایق کلیدی
- سختی: متغیر، معمولاً 3 تا 7 در مقیاس موس، بسته به نوع کانیسازی (مثلاً اگر با کلسیت جایگزین شده باشد نرمتر و اگر با سیلیس جایگزین شده باشد سختتر است).
- وزن مخصوص: متغیر، معمولاً 1.8 تا 3.0، بسته به میزان کانیسازی و نوع کانیهای جایگزینکننده.
- سیستم بلوری: فاقد سیستم بلوری مشخص (ساختار بیوژنیک اصلی را حفظ میکند).
- رنگ: بسیار متغیر، از سفید، خاکستری، قهوهای، سیاه تا قرمز، زرد، آبی و سبز.
- جلا: مات تا کدر، گاهی مومی یا شیشهای.
- شفافیت: کدر (Opaque).
- شکستگی: نامنظم تا صدفی.
- رخ: فاقد کلیواژ.
- ترکیب: ترکیب شیمیایی اصلی استخوان (هیدروکسیآپاتیت و کلاژن) با مواد معدنی دیگر مانند کلسیت (CaCO3)، سیلیس (SiO2)، پیریت (FeS2)، یا فسفاتهای دیگر جایگزین شده است. ترکیب دقیق به فرآیند فسیلشدگی بستگی دارد.
بررسی سریع
- رنگ: متغیر (قهوهای، خاکستری، سیاه، قرمز، سفید)
- جلا: مات تا کدر، گاهی مومی
- رنگ خاکه: معمولاً سفید یا رنگی روشنتر از نمونه
ویژگیهای فیزیکی
- عادت بلوری: فاقد عادت بلوری، ساختار بیوژنیک استخوان را حفظ میکند.
- نوع رخ: فاقد کلیواژ.
- نوع شکستگی: نامنظم تا صدفی.
- چقرمگی: شکننده.
- نوع جلا: مات، کدر، مومی، گاهی شیشهای.
نحوه تشکیل
استخوانهای فسیلشده زمانی تشکیل میشوند که بقایای اسکلتی یک موجود زنده پس از مرگ، به سرعت در رسوبات دفن شده و از تجزیه کامل توسط اکسیژن و میکروارگانیسمها محافظت شوند. در طول میلیونها سال، مواد معدنی موجود در آبهای زیرزمینی (مانند سیلیس، کلسیت، پیریت، یا فسفات) به تدریج جایگزین مواد آلی اصلی استخوان (کلاژن) و حتی مواد معدنی اولیه (هیدروکسیآپاتیت) میشوند. این فرآیند که به آن کانیسازی (mineralization) یا جایگزینی (replacement) گفته میشود، ساختار میکروسکوپی استخوان را حفظ میکند اما ترکیب شیمیایی آن را تغییر میدهد. در برخی موارد، تنها فضای خالی استخوان با مواد معدنی پر میشود (permineralization).
کاربرد
استخوانهای فسیلشده عمدتاً برای مطالعات دیرینهشناسی، دیرینهزیستشناسی، دیرینهانسانشناسی و زمینشناسی استفاده میشوند. آنها اطلاعات حیاتی در مورد تکامل حیات، محیطهای باستانی، رژیم غذایی، بیماریها و رفتار موجودات منقرضشده ارائه میدهند. همچنین، نمونههای زیبا و کاملتر توسط کلکسیونرها جمعآوری میشوند و در موزهها به نمایش گذاشته میشوند. در برخی موارد، از پودر استخوانهای فسیلشده در صنایع خاص (مانند کودهای فسفاته در گذشته) استفاده شده است، اما این کاربردها نادر و محدود هستند.
توزیع سنی
از دوره کامبرین (حدود 541 میلیون سال پیش) تا پلیستوسن (حدود 11,700 سال پیش) و حتی جدیدتر در شرایط خاص، بسته به نوع موجود زنده و شرایط فسیلشدگی.
کجا پیدا کنیم
سازندهای رسوبی در سراسر جهان
استخوانهای فسیلشده در سازندهای رسوبی باستانی در تمام قارهها یافت میشوند. مکانهای معروف شامل سازندهای دایناسورخیز در آمریکای شمالی (مانند سازند موریسون)، بیابان گوبی در آسیا، و حوضههای رسوبی در آفریقا و آمریکای جنوبی هستند.
محلهای کشف دایناسورها و پستانداران بزرگ
مناطقی که به دلیل کشف فسیلهای دایناسورها، ماموتها، ماستودونها و سایر مهرهداران بزرگ شناخته شدهاند، بهترین مکانها برای یافتن استخوانهای فسیلشده هستند.
رسوبات رودخانهای و دریاچهای باستانی
محیطهای آبی باستانی که به سرعت رسوبگذاری میکردند، مکانهای ایدهآلی برای دفن و فسیلشدگی بقایای استخوانی بودند.
نکات پیدا کردن
تحقیق در مورد سازندهای زمینشناسی
قبل از جستجو، در مورد سازندهای زمینشناسی منطقه مورد نظر خود تحقیق کنید تا مناطقی را که به داشتن فسیلهای مهرهداران معروف هستند، شناسایی کنید.
جستجو در مناطق فرسایشیافته
به دنبال مناطق فرسایشیافته مانند کنارههای رودخانهها، بستر خشک رودخانهها، تپههای شنی، یا برشهای جادهای باشید که لایههای رسوبی باستانی را آشکار میکنند.
تشخیص بافت و شکل
به دنبال قطعاتی باشید که دارای بافت متخلخل، شکل نامنظم و ساختار داخلی شبیه به استخوان هستند. ممکن است سنگینتر از سنگهای معمولی به نظر برسند.
استفاده از ابزار مناسب
یک چکش زمینشناسی، قلم، برس، و عینک ایمنی برای حفاری و تمیز کردن نمونهها مفید هستند. هرگز بدون اجازه در مناطق حفاظتشده حفاری نکنید.
سنگهای مشابه
چوب فسیلشده
Petrified Wood
همچنین شناخته شده به عنوان: چوب سنگشده
مدفوع فسیلشده
Coprolite
همچنین شناخته شده به عنوان: کوپرولیت
سنگ آهک بیوژنیک
Biogenic Limestone
همچنین شناخته شده به عنوان: سنگ آهک فسیلی
سنگ فسفاته
Phosphorite
همچنین شناخته شده به عنوان: فسفریت
طبقهبندی علمی
- رده کانی
- فسیل (نه یک کانی به معنای دقیق، بلکه یک بقایای زیستی کانیسازی شده)
- گروه
- بقایای فسیلی مهرهداران
- سیستم بلوری
- فاقد سیستم بلوری (ساختار آمورف یا میکروکریستالی کانیهای جایگزینکننده)
- فرمول شیمیایی
- متغیر، بسته به کانیهای جایگزینکننده (مثلاً SiO2 برای سیلیسیشده، CaCO3 برای کلسیتشده، Ca5(PO4)3(OH,F,Cl) برای آپاتیت اصلی یا جایگزینشده).
- ترکیب
- ترکیبی از مواد معدنی جایگزینکننده (مانند سیلیس، کلسیت، پیریت، فسفات) که ساختار اصلی استخوان را حفظ کردهاند. مواد آلی اصلی معمولاً حذف شدهاند.
کشف بیشتر درباره استخوان فسیلشده
هرجا سنگها را شناسایی کنید
رایگان در iOS، اندروید و وب. شناسایی با عکس، پایگاه داده کامل و مجموعه شخصی شما.