چگونه سنگ آذرین هوازده را شناسایی کنیم

برای شناسایی صحیح سنگ آذرین هوازده (Igneous Rock (weathered))، هر یک از این ویژگی‌ها را به ترتیب بررسی کنید. بسیاری از سنگ‌ها و کانی‌ها شبیه هم هستند، بنابراین قبل از تصمیم‌گیری چندین خاصیت را با هم مقایسه کنید.

شناسایی گام به گام

1. 1

   رنگ

   رنگ کلی و هرگونه منطقه‌بندی یا نواربندی

   متغیر، اغلب کدرتر و تیره‌تر از سنگ اولیه، با لکه‌های قهوه‌ای، قرمز (اکسید آهن) یا زرد (هیدروکسید آهن). ممکن است رنگ‌های خاکستری یا سفید ناشی از کانی‌های رسی نیز دیده شود.

2. 2

   جلا

   نحوه بازتاب نور از سطح: فلزی، شیشه‌ای، کدر

   کدر تا خاکی، برخلاف درخشش شیشه‌ای یا مرواریدی کانی‌های اولیه در سنگ تازه.

3. 3

   بافت

   اندازه دانه و حس سطح: درشت‌دانه، ریزدانه، شیشه‌ای

   متغیر، از خشن و متخلخل تا نرم و پودری. ممکن است بافت اولیه سنگ (مانند پورفیری یا گرانولار) تا حدی حفظ شود، اما کانی‌ها اغلب خرد شده، ترک‌خورده یا به کانی‌های ثانویه تبدیل شده‌اند. حضور حفره‌ها و فضاهای خالی رایج است.

4. 4

   شکل بلور

   شکل بلورهای قابل مشاهده یا وجوه بلوری

   کانی‌های اولیه ممکن است شکل بلوری خود را از دست داده و به توده‌های بی‌شکل یا پودری تبدیل شوند. کانی‌های ثانویه (مانند کانی‌های رسی) معمولاً بلورهای میکروسکوپی یا توده‌های خاکی تشکیل می‌دهند.

5. 5

   رخ

   نحوه شکستن: سطوح رخ صاف در مقابل شکستگی نامنظم

   کانی‌های اولیه ممکن است سطوح کلیواژ خود را حفظ کنند، اما اغلب به دلیل هوازدگی و شکستگی‌های متعدد، این سطوح کمتر واضح و بیشتر خشن هستند. کانی‌های ثانویه ممکن است کلیواژ ضعیف یا عدم کلیواژ داشته باشند.

6. 6

   محیط زمین‌شناسی

   سازند سنگی و محیطی که در آن یافت می‌شود

   مناطق سطحی زمین، در معرض اتمسفر، آب و فعالیت‌های بیولوژیکی. به ویژه در مناطق با آب و هوای مرطوب و گرم (هوازدگی شیمیایی شدید) یا مناطق با تغییرات دمایی زیاد (هوازدگی فیزیکی شدید) رایج است. در دامنه‌ها، بستر رودخانه‌ها، مناطق ساحلی و هر جایی که سنگ‌های آذرین در معرض عوامل هوازدگی قرار دارند، یافت می‌شود.

حقایق کلیدی

سختی

بسیار متغیر، از 1 (برای کانی‌های رسی) تا 7 (برای کوارتز باقی‌مانده)، به طور کلی کمتر از سنگ آذرین تازه.

وزن مخصوص

متغیر، معمولاً کمتر از سنگ آذرین تازه به دلیل تخلخل و حضور کانی‌های سبک‌تر.

سیستم بلوری

کانی‌های اولیه ممکن است سیستم بلوری خود را حفظ کنند، اما کانی‌های ثانویه (مانند کانی‌های رسی) اغلب دارای سیستم‌های بلوری مونوسیلینیک یا تری‌کلینیک هستند یا بی‌شکل می‌باشند.

رنگ

متغیر، اغلب کدر، قهوه‌ای، قرمز، زرد یا خاکستری

جلا

کدر تا خاکی

شفافیت

کدر تا نیمه‌شفاف در کانی‌های باقی‌مانده، اما اغلب مات.

شکستگی

نامنظم، خاکی، یا صدفی در کانی‌های باقی‌مانده.

رخ

متغیر، از کلیواژ خوب در کانی‌های باقی‌مانده تا عدم کلیواژ در کانی‌های ثانویه.

ترکیب

ترکیبی از کانی‌های اولیه باقی‌مانده (مانند کوارتز، فلدسپات‌های هوازده) و کانی‌های ثانویه (مانند کانی‌های رسی، اکسیدها و هیدروکسیدهای آهن و آلومینیوم، کربنات‌ها).

ویژگی‌های فیزیکی

• عادت بلوری: کانی‌های اولیه ممکن است بلورهای خود را حفظ کنند، اما اغلب خرد شده یا به توده‌های دانه‌ای تبدیل شده‌اند. کانی‌های ثانویه معمولاً به صورت توده‌های خاکی، لایه‌ای یا دانه‌ای ریزدانه یافت می‌شوند.
• نوع رخ: متغیر، از کلیواژ خوب (در کانی‌های باقی‌مانده مانند فلدسپات) تا عدم کلیواژ (در کانی‌های رسی).
• نوع شکستگی: نامنظم، خاکی، یا صدفی (در کانی‌های باقی‌مانده).
• چقرمگی: شکننده تا خاکی و نرم.
• نوع جلا: کدر، خاکی، مات.

کشف بیشتر درباره سنگ آذرین هوازده