چگونه سیترین را شناسایی کنیم

برای شناسایی صحیح سیترین (SiO2 (Quartz variety))، هر یک از این ویژگی‌ها را به ترتیب بررسی کنید. بسیاری از سنگ‌ها و کانی‌ها شبیه هم هستند، بنابراین قبل از تصمیم‌گیری چندین خاصیت را با هم مقایسه کنید.

شناسایی گام به گام

1. 1

   رنگ

   رنگ کلی و هرگونه منطقه‌بندی یا نواربندی

   زرد، طلایی، نارنجی، نارنجی-قهوه‌ای. سیترین طبیعی معمولاً رنگ زرد لیمویی تا طلایی دارد، در حالی که سیترین حرارت‌دیده (از آمیتیست) اغلب رنگ نارنجی-قهوه‌ای یا قرمز-قهوه‌ای بیشتری دارد و ممکن است در نوک بلورها سفید باشد.

2. 2

   جلا

   نحوه بازتاب نور از سطح: فلزی، شیشه‌ای، کدر

   شیشه‌ای (Vitreous)

3. 3

   بافت

   اندازه دانه و حس سطح: درشت‌دانه، ریزدانه، شیشه‌ای

   معمولاً بلوری، با بلورهای منشوری شش‌وجهی که ممکن است به صورت توده‌ای یا دانه‌ای نیز یافت شوند.

4. 4

   شکل بلور

   شکل بلورهای قابل مشاهده یا وجوه بلوری

   سیستم بلوری تریگونال. بلورهای منشوری شش‌وجهی با وجوه هرمی در انتها، اغلب به صورت خوشه‌ای یا ژئودیک.

5. 5

   رخ

   نحوه شکستن: سطوح رخ صاف در مقابل شکستگی نامنظم

   عدم وجود کلیواژ (Cleavage absent).

6. 6

   محیط زمین‌شناسی

   سازند سنگی و محیطی که در آن یافت می‌شود

   پگماتیت‌ها، رگه‌های هیدروترمال، حفره‌ها و ژئودها در سنگ‌های آذرین (به ویژه گرانیت‌ها و ریولیت‌ها) و دگرگونی. همچنین در رسوبات آبرفتی به عنوان سنگریزه یافت می‌شود.

حقایق کلیدی

سختی

7 در مقیاس موس

وزن مخصوص

2.65 - 2.66

سیستم بلوری

تریگونال

رنگ

زرد، طلایی، نارنجی، نارنجی-قهوه‌ای

جلا

شیشه‌ای

شفافیت

شفاف تا نیمه‌شفاف

شکستگی

صدفی (Conchoidal)

رخ

عدم وجود کلیواژ (None)

ترکیب

دی‌اکسید سیلیسیم (SiO2) با ناخالصی‌های آهن

ویژگی‌های فیزیکی

• عادت بلوری: منشوری شش‌وجهی، اغلب با وجوه هرمی در انتها؛ توده‌ای، دانه‌ای، ژئودیک
• نوع رخ: ندارد
• نوع شکستگی: صدفی
• چقرمگی: شکننده
• نوع جلا: شیشه‌ای

کشف بیشتر درباره سیترین